ਨਾਇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸ੍ਨਾਨਂ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਣ੍ਹਾਣ* । ਪੰਜਾਬੀ, ਨ੍ਹਾਉਣਾ] ੧. ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ। ਯਥਾ- ‘ਤੀਰਥਿ ਨਾਇ ਨ ਉਤਰਸਿ ਮੈਲੁ’ (੮੯੦)। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਾਮਨ੍ਹ੍ਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਾਮ। ਨਾਮ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਨਾਇ, ਨਾਉਂ] ਨਾਮ ਵਿੱਚ। ਯਥਾ- ‘ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਰਤੇ ਸੇ ਜਿਣਿ ਗਏ’ (੪੬੩), ਤਥਾ-’ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਸਭਿ ਸੁਖ’ (੧੩੨੭)। *ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ‘ਸ’ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ‘ਣ੍ਹ’ ਨਾਲ ਯਥਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ-ਪਨ੍ਹਾ। ਕਿਸ਼ਾ-ਕਨ੍ਹਾ। ਸਨਾਨ-ਨਾਣ।