[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਗੋ+ਸ੍ਵਾਮੀ। ਹਿੰਦੀ, ਗੋਸਾਂਈ। ਪੰਜਾਬੀ, ਗੁਸਾਈਂ] ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੁਸਾਈਂ ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਬੇਮੁਰਸ਼ਦੇ। ਰੂਹਾਨੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਤੁਰਨ ਵਿੱਚ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਸਤਾਦ, ਸੰਤ, ਗੁਰਮੁਖ, ਕੋਈ ਸਿਖਿਆ ਦਾਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਕਬੀਰ ਨਿਗੁਸਾਂਏਂ ਬਹਿ ਗਏ ਥਾਂਘੀ ਨਾਹੀ ਕੋਇ’ (੧੩੬੭), ਬੇ-ਮੁਰਸ਼ਦਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਥਾਂਗੀ ਨਹੀਂ, ਰੁੜ੍ਹ ਹੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ