ਨਿਘਰਿਆ

[ਗੁ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਨੀ=ਨਹੀਂ। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਗ੍ਰਿਹੰ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਘਰ+ਆ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ। ਨੀ+ਘਰ+ਆ] ਨਿਘਰਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਘਰ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਘਰਿਆ ਘਰਿ ਆਉ’ (੧੩੮੨), ਤਥਾ-’ਨੀਘਰਿਆ ਘਰੁ ਪਾਇਆ ਰੇ’ (੩੮੧), ਨਿਘਰੇ ਨੇ ਘਰ ਪਾਇਆ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ