ਨਿਰਭਯਹ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਰ੍ਹ੍ਹਭਯ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭੈ, ਭਉ, ਭਵ] ੧. ਬੇ-ਖ਼ੌਫ਼। ੨. ਨਿਡਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਭੈ ਭੀਤੰਤ ਨਿਰਭਯਹ’ (੧੩੫੭)।