ਨਿਵਰੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨਿਵਾਰਣ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਿਵਾਰਣਾ] ੧. ਹਟ ਗਏ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਵਰੇ ਦੂਤ ਦੁਸਟ ਬੈਰਾਈ’ (੮੨੩)। ੨. ਦੂਰ ਹੋਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਕਿਉ ਲਾਗੀ ਨਿਵਰੈ ਪਰਤਾਪੁ’ (੯੦੩)। ੩. [ਅ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨਿਰਵਾ’। ਨਿਰਵਾ ਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਨਿਵਰਾ] ਨੇੜੇ, ਪਾਸ। ਯਥਾ- ‘ਨਿਵਰੈ ਦੂਰਿ ਦੂਰਿ ਫੁਨਿ ਨਿਵਰੈ’ (੩੩੩)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ