ਨਿਸਖਣ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੰਕਸ਼ੇਪਣ=ਮੁਖਤਸਰ ਯਾ ਪਰੇ ਸੁਟਣਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਨਿ=ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਰਕੇ + ਸਖਣ = ਖਾਲੀ] ਖ਼ਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਫਰੀਦਾ ਮਹਲ ਨਿਸਖਣ ਰਹਿ ਗਏ ਵਾਸਾ ਆਇਆ ਤਲਿ’ (੧੩੮੨)।