ਨੀਰਾਰੇ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਨੀਰ+ਆਰੇ; ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਤੇ] ੧. ਪਾਣੀ। ੨. ਪਾਣੀ ਹੈਨ। ਯਥਾ- ‘ਰਵਿ ਸਸਿ ਪਵਣੁ ਪਾਵਕੁ ਨੀਰਾਰੇ’ (੨੩੭)।