ਨੇਹ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਨੀਹਿ’] ਪ੍ਰੇਮ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਸੁ ਪਿਆਰੇ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਮਰਿ ਚਲੀਐ’ (੮੩)।