ਪਉਣ ਵੇਗ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਵਨ। ਵੇਗ] ਹਵਾ ਵਾਂਙ ਵੇਗ ਵਾਲੇ, ਭਾਵ ਅਤਿ ਚੰਚਲ (ਘੋੜੇ)। ਯਥਾ- ‘ਸੋਇਨ ਸਾਖਤਿ ਪਉਣ ਵੇਗ’ (੧੨੪੬)।