ਪਚਾਨੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਡੁਪਚਸ੍ਹ੍ਹ=ਪਾਕੇ] ਪਕੇ, ਸੜੇ। ਯਥਾ- ‘ਦੇਖਿ ਦੀਪਕੁ ਮੋਹਿ ਪਚਾਨੇ’ (੧੭੦), ਤਥਾ-’ਗੁਰ ਨਿੰਦਾ ਪਚੈ ਪਚਾਨੁ’ (੨੧)।