ਪਚੈ ਪਚਾਈ ਹੇ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਡੁਪਚਸ੍ਹ੍ਹ=ਪਕਨਾ, ਸੜਨਾ] (ਆਪ) ਸੜਦੇ (ਤੇ ਹੋਰਨਾਂ ਨੂੰ) ਸਾੜਦੇ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮਾਖੀ ਪਚੈ ਪਚਾਇ’ (੪੧), ਸੜਦਾ ਤੇ ਸਾੜਦਾ ਹੈ (ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ)। ਯਥਾ- ‘ਦੁਹੁ ਮਾਰਗਿ ਪਚੈ ਪਚਾਈ ਹੇ’ (੧੦੨੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ