ਪਛੋੜੀਐ੧

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪਛੋਰਹਿ’] ਧੋਣ ਲਈ ਪਟੜੇ ‘ਤੇ ਪਟਕਾਈਏ, ਕੁਟੀਏ, ਮਾਰੀਏ। ਯਥਾ- ‘ ‘ਕਾਪੜ ਜਿਵੈ ਪਛੋੜੀਐ ਘੜੀ ਮੁਹਤ ਘੜਿਆਲੁ’ (੧੦੮੮)।