ਪਛੋੜੈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪਛੋਰਹਿ’] ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਪਟਕਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਸਿਰੁ ਹਾਥ ਪਛੋੜੈ’ (੧੯੯)।