ਪਤਨ

[ਭਾ: ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਤਨ] ੧. ਗਿੜਾਉ, ਹੇਠਾਂ ਡਿਗ ਪੈਣ ਦੀ ਕ੍ਰਿਯਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਨਿੰਦੈ ਤਿਸ ਕਾ ਪਤਨੁ ਹੋਇ’ (੮੬੭)। ੨. [ਕ੍ਰਿ:] ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਜਿਉ ਦੀਪ ਪਤਨ ਪਤੰਗ’ (੮੩੮)।