ਪਹੁਤਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪਹੁਚਾ’। ਇਸਦਾ ਦੂਸਰਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਪਹੁਤਾ] ਪਹੁੰਚਿਆ। ਯਥਾ- ‘ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਕਹਤੋ ਪਹੁਤਾ’ (੭੩੮)।