[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪਾਰਗਾਮਿਨ੍ਹ੍ਹ ਯਾ ਪਾਰਗਾਮਿਨੀ=ਪਾਰ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਭਾਵ ਉਹ ਸੰਤ ਜੋ ਸੰਸਾਰਾਕਾਰ ਬ੍ਰਿਤੀਆਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ਗਿਆਨੀ ਇਕ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਅਰਥ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਪਾਰ+ਗ੍ਰਾਮ=ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਰੂਪੀ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਪਾਰਲੇ ਪਾਸੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ] ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ, ਪੂਰਾ ਸੰਤ। ਯਥਾ- ‘ਸਾਚੁ ਕਹਹੁ ਤੁਮ ਪਾਰ ਗਰਾਮੀ’ (੯੩੮), ਸੱਚ ਕਹੋ ਕਿਉਂ ਜੁ ਤੁਸੀਂ ਪਾਰ ਗਿਰਾਮੀ ਹੋ, ਭਾਵ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਪਾਇਮਾਨ ਨਹੀਂ। ਯਥਾ- ‘ਜਿ ਕਮਾਵੈ ਸੁ ਪਾਰ ਗਰਾਮੀ’ (੨੧੬), ਤਥਾ-’ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਪਾਰਗਰਾਮਨੋ’ (੨੧੦)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ