ਪੀਲਕ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਪੀਲੁ:=ਹਾਥੀ। ਅਰਬੀ, ਫੀਲ=ਹਾਥੀ+ਕ ਪ੍ਰਤੇ ਕਰਤਾ ਦਾ] ਹਾਥੀਵਾਨ, ਮਹਾਉਤ। ਯਥਾ- ‘ਮਨੁ ਕੁੰਚਰੁ ਪੀਲਕੁ ਗੁਰੂ ਗਿਆਨੁ ਕੁੰਡਾ ਜਹ ਖਿੰਚੇ ਤਹ ਜਾਇ’ (੫੧੬), ਮਨ ਹਾਥੀ ਹੈ, ਗਿਆਨ ਕੁੰਡਾ ਹੈ ਤੇ ਗੁਰੂ ਹਾਥੀਵਾਨ ਹੈ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ