ਪੁਨੀਆ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪੁੰਨੀ ੨.’] ਪੂਰੀ ਹੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਕਾਈ ਆਸ ਨ ਪੁੰਨੀਆ’ (੩੧੭)।