ਪੰਚ ਲੋਗ

[ਵਿਸ਼ੇਸਣ ਵਿਸ਼ੇਸ੍ਯ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਚੌਧਰੀ ਲੋਗ, ਮੰਨੇ ਪ੍ਰਮੰਨੇ, ਪੈਂਚ। ਯਥਾ- ‘ਪੰਚ ਲੋਗ ਸਭਿ ਹਸਣ ਲਗੇ’ (੩੧੫)। ਦੇਖੋ, ‘ਪੰਚ’