ਪੰਞ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਪੰਚ’। ਜ, ਞ ਦੀ ਸ੍ਵਰਣਤਾ ਹੈ] ੧. ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ, ਉੱਤਮ। ਯਥਾ- ‘ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਦਇਆ ਕਰਿ ਮੇਲਹੁ ਸਰਣਾਗਤਿ ਸਾਧੂ ਪੰਞੁ’ (੧੧੭੯)*, (ਹੇ ਭਗਵਾਨ!) ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਤਿਸੰਗਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਮਿਲਾਓ, ਮੈਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਟ ਸੰਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਪ੍ਰਦਾ] ਪੈਣਾ, ਤੁਕ ਦਾ ਅਰਥ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸਤਿਸੰਗਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਕੇ ਮੇਲੋ, (ਮੈਂ) ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਆ ਪਿਆ ਹਾਂ। *’ਯਾ ਮੈਂ ਦਾਸ ਸਾਧੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਣ ਆਇਆ ਹਾਂ’ ਵੀ ਅਰਥ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਪਜ੍ਹ੍ਹਜ=ਦਾਸ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਪੈਰ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਸੋ ਪੱਜ, ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਯਾ ਸ਼ੂਸ਼।