ਬਵਰਈ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਵਰ’] ਬਉਰੇ, ਸ਼ੁਦਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਮੂੜ ਮੂੜ ਮੂੜ ਬਵਰਈ’ (੧੩੦੮)।