ਬਹੂ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਧੂ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਬਹੂ* । ਹਿੰਦੀ, ਬਹੂ] ਨੂੰਹ ਯਾ ਪਤਨੀ। ਯਥਾ- ‘ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਬਹੂ ਤਬ ਜੀਤੈ’ (੪੮੪)। *ਖ, ਘ, ਬ, ਧ, ਭ ਏਹ ਅੱਖਰ ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਹਾਹੇ ਨਾਲ ਬਦਲ ਜਾਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।