ਬਾਇ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਯੂ। ਸਹਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਾਇ] ੧. ਵਾਯੂ, ਪ੍ਰਾਣ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਇ ਰੂਪੰ ਅਸਥੰਭਨਹ’ (੧੩੫੪), ਪ੍ਰਾਣ ਰੂਪੀ ਥੰਭਾ ਹੈ। ੨. [ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ] ਬਜਾਵੇ। ਯਥਾ- ‘ਤਉ ਅਨਹਦ ਬੇਣੁ ਸਹਜ ਮਹਿ ਬਾਇ’ (੩੪੪)।