ਬਾਛ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਤਸ। ਪ੍ਰਾਕ੍ਰਿਤ, ਵਚ੍ਹ੍ਹਛ। ਪੰਜਾਬੀ, ਵੱਛਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬੱਛਾ, ਬੱਛੜਾ, ਬੱਛਰਾ। ਗੁਜਰਾਤੀ, ਬਾਛੜੋ। ਦੇਸ਼ ਭਾਸ਼ਾ, ਬਾਛ, ਬਾਛਾ, ਬਛੇਰ, ਬਛਰੂ, ਬਛਰਾਕ] ਵੱਛਾ। ਯਥਾ- ‘ਗਊ ਬਾਛ ਕਉ ਸੰਚੈ ਖੀਰ’ (੧੨੫੨), ਗਊ ਵੱਛੇ ਲਈ ਦੁੱਧ ਕੱਠਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ-’ਗਲਾ ਬਾਂਧਿ ਦੁਹਿ ਲੇਇ ਅਹੀਰੁ’ (੧੨੫੨), (ਗਲਾ) ਵੱਛੇ ਦਾ ਗਲ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ (ਦੁਹਿ) ਚੋ ਲੈਂਦਾ ਹੈ (ਅਹੀਰੁ) ਗੁੱਜਰ (ਦੁੱਧ ਨੂੰ)।