ਬਾਵਲੇ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਵਰ’] ਸ਼ੁਦਾਈ। ਯਥਾ- ‘ਰੇ ਮਨ ਗਹਿਲੇ ਬਾਵਲੇ ਮਾਣਹਿ ਕਿਆ ਰਲੀਆਂ’ (੧੩੮੦)।