ਬਾਸਉ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਸਿ’] ਵਸਾਂਗਾ, ਰਹਾਂਗਾ। ਯਥਾ- ‘ਬਾਬਾ ਅਬ ਨ ਬਸਉ ਇਹ ਗਾਉ’ (੧੧੦੪), ਤਥਾ-’ਬਾਸਉ ਸੰਗਿ ਗੁਪਾਲ ਸਗਲ ਸੁਖ ਰਾਸਿ ਹਰਿ’ (੧੩੬੨)।