ਬਾਹੇ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਾਹ’। ਬਾਹੇ=ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੀ] ਸੈਨਾ ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ। ਯਥਾ- ‘ਜਾਮਿ ਗੁਰੂ ਹੋਇ ਵਲਿ ਲਖ ਬਾਹੇ ਕਿਆ ਕਿਜਇ’ (੧੩੯੯)।