[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਆਕਰਣ] ਉਹ ਵਿਦਿਆ ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਬੋਲੀ ਦਾ ਦਰੁਸਤ ਵਰਤਾਉ ਸਿਖਿਆ ਜਾਏ। ਕਿਸੇ ਬੋਲੀ ਯਾ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਸਤ੍ਰ। ਯਥਾ- ‘ਪੁਸਤਕ ਪਾਠ ਬਿਆਕਰਣ ਵਖਾਣੈ’ (੧੧੨੭), ਤਥਾ-’ਆਗਮ ਨਿਰਗਮ ਜੋਤਿਕ ਜਾਨਹਿ ਬਹੁ ਬਹੁ ਬਿਆਕਰਨਾ’ (੪੭੬)।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ