ਬਿਰਧਾਨੀ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵ੍ਰਿਦ੍ਹ੍ਹਧ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ ਕਿਰਿਆ, ਬਿਰਧਾਉਨਾ, ਭੂਤਕਾਲ ਬਿਰਧਾਨੀ] ਵਧ ਗਈ, ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ, ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਗਈ। ਯਥਾ- ‘ਸੋਗ ਹਰਖ ਮਹਿ ਦੇਹ ਬਿਰਧਾਨੀ’ (੮੮੮)।