ਬਿਰਲੇ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਰਲ=ਵਿੱਥ ਉੱਤੇ] ਕੋਈ ਕੋਈ, ਅਨੇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ। ਯਥਾ- ‘ਬਿਰਲੇ ਕਾਹੂ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ’ (੨੦੩), ਵਿਰਲੇ ਕਿਸੇ ਇਕ ਦੀ ਯਾ ਕਿਸੇ ਵਿਰਲੇ ਦੀ ਇਕ (ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਵਿੱਚ) ਲਿਵ ਲੱਗੀ ਹੈ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ