ਬਿਰਹ ਬਿਰਾਤਾ

[ਗੁ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਰਹ’। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਰਾਤਾ’] ੧. ਪ੍ਰੇਮ ਵਿਖੇ ਰੱਤਾ ਹੈ। ੨. [ਗੁ:। ਹਿੰਦੀ, ਬਿਰਹ*=ਇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਧੋਬੀਆਂ ਦਾ ਗੀਤ+ਬਰਾਤਾ=ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ] ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਗਨ। ਯਥਾ- ‘ਧੋਬੀ ਧੋਵੈ ਬਿਰਹ ਬਿਰਾਤਾ’ (੧੧੯੬), ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਤਾ ਹੋਇਆ ਧੋਬੀ (ਨਾਮਦੇਵ) (ਕੱਪੜੇ) ਧੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। *ਦੇਖੋ, ‘ਸ਼ੈਕਸਪੀਅਰ ਕੋਸ਼’ ਪੰਨਾ ੧੧੫, ਛਾਪਾ ੧੮੧੭ ਦਾ।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ