ਬਿਲਾਤ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਲਾਏ’] ਨਾਸ਼ ( ਹੋ ਗਏ), ਦੂਰ (ਹੋ ਗਏ)। ਯਥਾ- ‘ਖਿਨ ਮਹਿ ਗਏ ਬਿਲਾਤ’ (੧੨੫੧)।