ਬਿਲਾਪ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿਲਾਪ] ਵਿਰਲਾਪ, ਰੋਣਾ। ਯਥਾ- ‘ਚੁਕੇ ਬਿਲ ਬਿਲਾਪ’ (੫੨੧)।