ਬਿਹਾਵੇ

[ਕ੍ਰਿ: ਦੇਖੋ, ‘ਬਹਤੀ’] ਬੀਤਦੀ ਹੈ, ਬੀਤੇ। ਯਥਾ- ‘ਸੰਤ ਬਿਹਾਵੈ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵਤ’ (੯੧੪)।