ਬਿਹੂਣੇ

[ਅ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਬਿਹੀਨ] ਰਹਿਤ। ਯਥਾ- ‘ਨਾਮ ਬਿਹੂਣੀ ਹੋਈ ਖੇਹ’ (੮੯੦), ਤਥਾ-’ਨਾਮ ਬਿਹੂਣੇ ਚਲਸਹਿ ਰੋਇ’ (੮੯੦)।