ਬੀਤ

[ਸੰ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬਿਤ’] ਵਿੱਤ, ਕਦਰ। ਯਥਾ- ‘ਹਰਿ ਚੰਦਉਰੀ ਬਨ ਹਰ ਪਾਤ ਰੇ ਇਹੈ ਤੁਹਾਰੋ ਬੀਤ’ (੬੭੩), ਤਥਾ-’ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਨ ਲਾਈਐ ਹੀਤੁ॥ ਜਾਕੋ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਬੀਤੁ’ (੬੭੮)।