ਬੀੜੀਆ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵੀਟਿਕਾ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੀੜੀ] ੧. ਕੱਥਾ, ਚੂਨਾ, ਸੁਪਾਰੀ ਆਦਿ ਪਾ ਕੇ ਵਲ੍ਹੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ ਦਾ ਪੱਤਾ, ਗਿਲੋਰੀ। ੨. ਧੜੀ, ਮਿੱਸੀ, ਸੁਰਖ਼ੀ ਜੋ ਇਸਤ੍ਰੀਆਂ ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਪਰ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਯਥਾ- ‘ਮੁਖਿ ਬੀੜੀਆ ਲਾਈਆ’ (੭੨੬)।

« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ