[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਬੁਜਾ ਦਾ ਬਹੁ-ਵਚਨ] ਬੀੜੇ ਜੋ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁੰਨ ਦੇਈਦੇ ਹਨ, ਫੇਰ ਬਾਹਰ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ। ਯਥਾ- ‘ਕੰਨੀ ਬੁਜੇ ਦੇ ਰਹਾਂ ਕਿਤੀ ਵਗੈ ਪਉਣੁ’ (੧੩੮੨), ਕੰਨੀ ਬੁਜੇ ਦੇਣਾ ਮੁਹਾਵਰਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਸੁਣੀ ਗੱਲ ਅਣਸੁਣੀ ਕਰ ਛੱਡਾਂ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ