ਬੁਝਾਈ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਬੁਝ ੩.’] ਸਮਝਾਇ (ਦੇਇ)। ਯਥਾ- ‘ਤੇਰੇ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ’ (੭੯੫)।