ਬੁਨਿ

[ਕ੍ਰਿ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਯਨਂ=ਉਣਨਾ। ਹਿੰਦੀ, ਬੁਣਨਾ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਵੁਣਨਾ] (ਕੱਪੜਾ) ਵੁਣ ਕੇ, ਉਣ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਬੁਨਿ ਬੁਨਿ ਆਪ ਆਪੁ ਪਹਿਰਾਵਉ’ (੧੧੫੯)।