ਬੁਰਿਆਈ

[ਸੰ:। ‘ਬੁਰਾ’ ਪਦ ਦੀ ਭਾਵਵਾਚੀ ਸੰਗ੍ਯਾ] ਬਦੀ, ਮਾੜਾਪਨ, ਪਾਪ ਰੂਪੀ ਕੰਮ। ਯਥਾ: ‘ਬੁਰਿਆਈ ਹੋਇ ਸੇਰੁ’ (੫੧੮)।