ਬੇ

[ਅ:। ਫ਼ਾਰਸੀ] ੧. ਬਿਨਾਂ, ਖ਼ਾਲੀ। ਯਥਾ- ‘ਬੇਐਬ ਪਰਵਰਦਗਾਰ’ (੭੨੧)। ਦੇਖੋ, ‘ਬੇਵਜੀਰ’ ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਵਿ=ਉਲਟ। ਇਸ ਤੋਂ ਪੰਜਾਬੀ, ਬੇ] ਉਲਟ। ਯਥਾ- ‘ਬੇ ਮੁਖਾਈ’ (੬੧੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਬੇਮੁਖਾਈ’