ਬੇਤੈ

[ਗੁ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਵੇਤਾ, ਗਿਆਨੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ। ਵੇਤਾ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਬਹੁ-ਵਚਨ ਹੈ। ਯਥਾ- ‘ਬ੍ਰਹਮ ਕੇ ਬੇਤੇ ਸਬਦੁ ਪਛਾਣਹਿ’ (੬੭), ਤਥਾ-’ਤਤ ਜੋਗ ਕਉ ਬੇਤੈ’ (੧੩੦੨)।