ਭਤਿਆ

[ਸੰ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਾਂਤ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਤ’] ਤਰਹ, ਢੰਗ। ਯਥਾ- ‘ਇਕਾ ਉਨ ਭਤਿਆ’ (੯੫੮), ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਇਕ ਹੀ ਤਰਹ ਹੈ।