ਭਰੁ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਡਰ:] ੧. ਭਾਰ। ਯਥਾ- ‘ਮੇਦਨਿ ਭਰੁ ਸਹਤਾ’ (੧੪੦੭), (ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਹੈ ਤੁਸਾਂ ਉਹ ਗੁਰੂ ਜੋ ਸਾਰੀ) ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਭਾਰ ਸਹਾਰਨ ਵਾਲਾ (ਆਸਰਾ ਰੂਪ) ਹੈ। ੨. [ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ] ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ। ੩. [ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਰਨਾ] ਪਰ ਹੋਣਾ, ਲਿਬੜਨਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਰਨਾਲ’ ੪. ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ, ਭਰਨਾ। ਦੇਖੋ, ‘ਭਰਪੁਰ’, ‘ਭਰਪੂਰ’ , ‘ਭਰਪੂਰੀ’।