ਭਰੋਸੈ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਦ੍ਰਾਸ਼੍ਯ=ਸ਼ੁੱਭ ਆਸ਼ਾ ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਰੋਸਾ] ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ, ਇਤਬਾਰ, ਨਿਹਚਾ। ਯਥਾ- ‘ਤੇਰੈ ਭਰੋਸੈ ਪਿਆਰੇ ਮੈ ਲਾਡ ਲਡਾਇਆ’ (੫੧)।