[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਸਮਨ੍ਹ੍ਹ, ਵਿਭੂਤ=ਗੋਹੇ ਦੀ ਸੁਆਹ। ਪੰਜਾਬੀ, ਬਿਭੂਤੀ, ਭਿਭੂਤੀ, ਭਿਭੂਤ, ਭਬੂਤ]* ਸਵਾਹ (ਰੂਪ)। ਯਥਾ- ‘ਭਸਮਾ ਭੂਤ ਹੋਆ ਖਿਨ ਭੀਤਰਿ’ (੭੧੪)। *ਜਿਕੂੰ-ਜਲ ਪਾਣੀ-ਕੱਠਾ ਬੋਲੀਦਾ ਹੈ ਤਿਵੇਂ-ਭਸਮ ਭਭੂਤ-ਕੱਠੇ ਬੋਲਣ ਦਾ ਰਿਵਾਜ ਸੀ। ਇਸੇ ਦਾ ਬੋਲ-ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ-ਭਸਮਾ ਭੂਤ।
ਸ੍ਰੋਤ: ਭਾਈ ਵੀਰ ਸਿੰਘ ਸ਼ਬਦਾਰਥ
« ਸ਼ਬਦਾਰਥ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪੰਨੇ ਤੇ ਜਾਓ