ਭਾਤ

[ਸੰ:। ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਭਕ੍ਤ=ਰਿੱਧੇ ਚੌਲ। ਹਿੰਦੀ, ਬੰਗਾਲੀ, ਭਾਤ। ਪੁ: ਪੰਜਾਬੀ, ਭੱਤ] ਰਿੱਧੇ ਹੋਏ ਚਾਵਲ। ਯਥਾ- ‘ਭਾਤੁ ਪਹਿਤਿ ਅਰੁ ਲਾਪਸੀ’ (੪੭੯)।