ਭਾਲ

[ਕ੍ਰਿ:। ਪੰਜਾਬੀ, ਭਾਲਣਾ]* ਖੋਜ ਕੇ। ਯਥਾ- ‘ਹਉ ਭਾਲਿ ਵਿਕੁੰਨੀ ਹੋਈ’ (੧੪੫), ਤਥਾ-’ਭਾਲਿ ਰਹੇ ਹਮ’ (੬੬੧), ਤਥਾ-’ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਲਹਦਾ ਭਾਲਿ ਕੈ’ (੭੩)। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਲਾਈ’ *ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭਾਲਣਾ ਦਾ ਮੂਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਧਾਤੂ=ਭਲ (=ਵਰਣਨ ਕਰਨ) ਹੋਵੇ, ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਅਰਥ ਪੁੱਛਣ ਵਿੱਚ ਬਦਲਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਫੇਰ ਢੂੰਡਣ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।