ਭਾਵੀਜਾ

[ਕ੍ਰਿ:। ਦੇਖੋ, ‘ਭਾਈ ੩.’] ਭਾਇਆ, ਚੰਗਾ ਲੱਗਾ। ਯਥਾ- ‘ਜੋ ਮਨਿ ਤੇਰੈ ਭਾਵੀਜਾ ਹੇ’ (੧੦੭੪)।